Gökten düşenin parçası bulunur belki, gönülden düşenin asla!

Bugün ülke olarak deprem sonrası yaşadığımız o ağır havayı yaşadık adeta. Perişan, dibine kadar üzgün, kırgın, dile gelmeyen öfkesiyle;
Öyle sert, soğuk, elimizi kolumuzu kıpırdatmayan bir hava....
Urfa'da, Kahramanmaraş'ta defnedilen çocuklarımızın toprağının ağırlığı çöktü üstümüze.
Koruyamadığımız çocuklarımıza mı daha çok yandık yoksa bundan sonrası için koruyamayacaklarımız evlatlarımıza mı?....bilemedik.

Kursundan ağırdı bugün havauz/gn

Kahramanmaraşdaki elem verici olayda hayatını kaybeden çocuklardan birinin babası “şımarmasın diye çocugumu gece uyurken severdim” dedi birden aklıma kendim geldi çocuklrım bebekken onlar ile oynamazdım onları doğrudürüst sevmedim bile sebebide “kucaga alışırlarsa işlerimi yapamam “ neydi bu kdr işin dediğinizi duyar gibiyim işim geleni gideni ağırlamak ev sürekli temiz olsun gibi gibi şimdi çokda önemli değilmiş olmasada olurmuş diyorum ama şimdi! Mesele onu zamanında yaşamakdı