Yanlış Algılarımız : Gerçeği Neden Farklı Görürüz?
 

Günümüz nsanı bazı güzel özellikleri malesef yanlış yorumlayabiliyor.

Zarif bir insanı zayıf, duygusal bir insanı saf, yumuşak huylu birini korkak sanabiliyorlar.

Oysa bir insanın:

sakin olması güçsüz olduğu,
fedakâr olması kendini kullandırdığı,
gülümsemesi sahte olduğu anlamına gelmez.

Belki de en büyük sorunlardan biri, insanların karakter özelliklerini kendi bakış açılarıyla etiketlemesi…



Zariflik => Zayıflık Değildir

Duygusallık => Saflık Değildir

Yumuşaklık => Korkaklık Değildir

Kibarlık => Yalakalık Değildir

Fedakarlık => Enayilik Değildir

Gülümsemek => Sahtelik Değildir


Sizce de öyle değilmi?

c*

karşındaki tıp dilinde "paranoyak" halk dilinde "kişilik bozukluğu" psikolojide "pembe retrospeksiyon" ise algısı şaşmaz ona göre; iyiniyetli>salak olur. saf >ahmak olur. dürüst >enayi olur. Böyle insanların bakışı şaşıdır. niyeti arttır .düşüncesi sislidir. yaşayışı buhran bunalımdır.
kişiliği dejenere olmuş insanların varlığı bizim için ibret ders tefekkürlük olmalı. Güzelliklerimiz den özelliklerimizden dahası vahy talebesi bilincimizden vazgeçirtmemeli. Bizler kimin ne dediğini değil Allah ne der ona odaklanır ona göre vaziyet alırız.

taha 43 te hz musaya verilen emir "insanların en zalim an azgın en kudurgun en esfel kişilikli olan( TÜRKÇESİ İNSAN BİLE OLMAYAN ) firavuna gidin.44 te verilen ikinci emir.YUMUŞAK SÖZ İLE TEBLİĞ EMRİ DİKKATİMİZİ ÇEKMELİDİR.


konu seyrinden çıkıyor farkındayım eklemeden edemedim hocam.)

Bilgisi yok, fikri çok => bilge kişi değildir
Ağzı sadece laf yapan => özgüvenli değil, şımarıktır


[Linkler Ziyaretçilere Kapalıdır.Giriş Yap Veya Üye Olmak için TIKLAYIN...]

Kurnazlığı zekâ zannedenlerin topraklarında, nezaketiniz sizi aptal gösteriyor olabilir. Aldırmayın :)

Bu "yeterince bilgi sahibi olduğu halde" kendine özgüveni olmama halini sanırım 35 yaşlarıma kadar taşıdım. (Olgunlaşma süreci 40'ı bulmuş olabilir) Ve aydınlanma sebebim de tam olarak burada anlatılan detaylardı. Yani hiçbir bilgisi olmayanlar cesur cesur konuşuyor, ben ve benim gibiler ise "ya fikrim yanlışsa?" endişeleri ile sözden, hareketten geri geri duruyor.

Bunu fark ettikten sonrasında asıl cesaretin "neyin ne olduğunu bilenlerde olması gerektiğine" karar verdim ve yeterince araştırıp, doğru olduğu kanaatine vardığım bir konu olursa "kapat gözünü ve yürü" tarzında bir cesaretle ortaya atıveriyorum : ) Yanlışım varsa, nasılsa birileri delilleri ile ortaya koyacaktır ve delil görünce "hmm, bu mantıklı" demeyi de biliyorum. Öyleyse, mantıken korkacak bir şey yok, değil mi : ) Nitekim kimi alimlerin hayatlarında bile zaman içinde fikir değiştirdikleri biliniyorcicekver

Ne diyordu atalarımız “Cahilden dostum olacağına alimden düşmanım olsun” :)

Şaman'a sormuşlar: "Zehir nedir?" "İhtiyacımızdan fazla olan her şey zehirdir" demiş.

"Bu güç olabilir veya tembellik, yiyecek, ego, hırs, ihtiras, kendini beğenmişlik, korku, öfke kıskançlık ve hatta iyi niyet."