[Hâdimul İslam]

Hz. Aişe (r.a.) anlatıyor:

Yahudilerden bir grup Hz. Peygambere (s.a.v.) gelerek “Es-sâmu aleyke yâ Ebe’l-Kasım” dediler.

Hz. Peygamber “Ve aleyküm” buyurdu.

Ben “Ölüm de, lânet de sizin üzerinize olsun” dedim.

Hz. Peygamber “Aişe, çirkinleşme, Allah her işte yumuşaklığı sever” buyurdu.

“Ne söylediklerini işitmedin mi?” dedim.

“İşittim ve onlara iade ettim,” buyurdu. “Bizim onlar hakkındaki duamız kabul olunur, onların bizim hakkımızdaki duası ise kabul olunmaz.”

Müslim, Selâm: 10-12


Bu hatırada söz konusu edilenler, Resulullah’a (s.a.v.) düşmanlıkları ağızlarından taşan lânetlenmiş Yahudilerdir. Resulullah onlara karşı dahi şimdiki örneklerden çok daha hafif bir tabirin kullanılmasını hoş görmemişken, Müslümanların kendi içlerindeki ihtilâflarda iftira ile de yetinmeyip hakaretin,küfrün her türlüsünü birbirlerine reva görmelerini acaba nasıl karşılardı?

!!!!????