[Esma_Nur]

İyi niyetli olmak, "safderun"olmak demek değildir.

Bir kişi, en yakınınız dahi olsa, size sistemli bir şekilde manevi zarar veriyorsa, ona sınır koymak bencillik değil, Nefsi Müdafaadır.

Ruhunuz size Allah'ın emanetidir.

O aziz emaneti, haddini bilmeyen insanların ayakları altına sermek tevazu değil, emanete hiyanettir.

Affetmek kalbin, tedbir almak aklın işidir. Din ise akıl sahiplerine hitap eder.


Sınırların olsun ama o sınırların üzerinde "Kibir ve Öfke" değil, "Vakar" yazsın.

"Rabbim, ben elimden geleni yaptım ama kalbim yoruluyor, selametim için mesafe koymaya mecburum" diyorsan, bu haktandır.

Sınırın öfken kadar değil, huzurun kadar olsun.