Ne çok unutuyoruz kendimizi. Sanki kendini hatırlamak enaniyet gibi geliyor oysa biricikliğini ve biricik rabbini hatırlamak insanın kendinden geçiyor...
Ne çok unutuyoruz bu muhteşem yaratılış için şükretmeyi. Ne unutması aklımıza bile gelmiyor ki...
İnsanın Rabbini hatırlatan herşeye lütuf gözüyle bakması ayna dahil kibir değil tevazu ve şükür için olmalı. Kendini bilen, haddini bilen rabbini bilir..
Allah razı olsun editim kendimizi hatırlattın. Mübarek geceler dua edelim rabbim sandıklarımızdan fazlasını çıkarsın desem beddua olmaz inşallah.))
Bizden taşıyor herşey malum.))) Hasenatlar, ma'ruflar, hayırlar, doğruluklar, ihsanlar artsın çoğalsın yayılsın..
Her günün ne büyük bir lütuf olduğunu ne güzel anladım
)))