Medineweb Forum/Huzur Adresi

Go Back   Medineweb Forum/Huzur Adresi > ..::.İBADETLER.::. > İbadetler > Oruç-Ramazan

Konu Kimliği: Konu Sahibi KardelenGül,Açılış Tarihi:  09 Temmuz 2015 (15:24), Konuya Son Cevap : 09 Temmuz 2015 (15:24). Konuya 0 Mesaj yazıldı

Yeni Konu aç  Cevapla
 
LinkBack Seçenekler Değerlendirme
Alt 09 Temmuz 2015, 15:24   Mesaj No:1
Medineweb Sadık Üyesi
KardelenGül - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Durumu:KardelenGül isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Medine No : 31327
Üyelik T.: 23 Eylül 2013
Arkadaşları:10
Cinsiyet:bayan
Memleket:sivas
Mesaj: 737
Konular: 144
Beğenildi:351
Beğendi:311
Takdirleri:227
Takdir Et:
Konu Bu  Üyemize Aittir!
Standart Ramazanın Son On Günü ve İtikaf

Ramazanın Son On Günü ve İtikaf



Çağdaş insanın en büyük korkusu yalnızlık korkusudur sanırım. Sosyalleşme adı altında insanların o kalabalık ile bu kalabalık arasında koşturup durduğunu, sosyal statü edinme telaşıyla bu grubu takip şu grubu kovalama peşine düştüğünü sık sık görüyoruz. Belki de hepimiz bu koşturmacanın içindeyiz. Kendimizi öyle bir kaptırmışız ki durup düşünecek, azıcık soluklanacak boşluk bulmakta güçlük çekiyoruz. Bu telaş Ramazan-oruç da dinlemiyor, sadece şekil değiştiriyor.


Oysa insanın kendisiyle baş başa kalmaya ne de çok ihtiyacı var. Hanesinde başını oraya buraya çarpmadan, tökezlemeden dolaşamayanlar, tenhada zavallı kalabalıkta cebbar kılığıyla dolaşıp duruyorlar. Evin bir ucundan diğerine gitmek için ışıkları açmayı beceremeyenler, insan içine çıkıp ziya salmak için birbirleriyle yarışıyor, bir kısımları da elinde iğreti fener taşıyanların sönük aydınlıklarında medet arıyor. Bu defa ya topluca hedeften uzağa düşüyorlar yahut topluca başlarına ordan oraya vurup avare dolaşıyorlar. Kendini bulamamışlar topluluklarının içinde başkalarının da kaybolmasına sebep olan daha yüzlercesi var. Dışarıdan “fener” ithal etmek yerine kendi içimizdeki kaynağa yönelsek…


Ramazanın son on günü içindeyiz ya.. Tenhada olmak ve yalnızlığın kerametini keşfetmek fikri sadece beni değil herkesi sarmıştır sanırım. Bu fikirleri derlemeye bir şekil vermeye çalışıyorum bir zamandır. Önce ne kadar zamandır insan içindeyim diye düşünmeye başladım, sonra ne kadar zamandır kendimleyim dedim. Sonra, ne zaman Rabbim ile baş başa kaldım diye sordum. Bu sorularıma sırasıyla verdiğim bütün cevaplar tüylerimi diken diken etti.


Önce şüphesiz dedim, doğdum doğalı insanların içindeyim. Hiç onlarsız kalmadım, her nereye gitsem bir topluluğun özlemini yaşadım. Yokluk insanı ateşler, istek meş’alesini yakar. Elinize bakar neyin “yok” olduğunu hemencecik fark eder ve iştahla istemeye başlarsınız. Öyle değil midir? Neyim var sorusundan ziyade “neyim yok” sorusu ile ilgileniriz. Böylece bir süre yalnız kalmanın sıkıntısını çeksek bile kalabalıkların heyecanı bizi “yalnız” bırakmaz. Arar bulur bir yerlerde kalabalıkları, düşünmeden içine atarız kendimizi. Eş-dost olması gerekmez, çarşı-pazar kalabalığı bile yeter. Acaba uzunca bir süredir, piknik yaparken bile kalabalık yerlere gidişimiz, ormanda-çayırda-bağda gezmek yerine kalabalık alış-veriş merkezlerine, işlek caddelere gidişimiz bundan olmasın! Kendimizden mi kaçıyoruz ne!…. Yani, pek sık ve çok kalabalık tanımışım, o kadar çok ki arasında “kendimi” bile bulamamışım!


Sonra sıra ikinci cevabıma geldi sıra: Kolayca verdim bunun cevabını: Henüz onu tanımıyorum ki! Zevkim, keyfim, hobilerim, en sevdiğim yemek, ayakkabı numaram, boyumun ölçüsü, annemim babamın kim olduğu, kaç teyzemin-kaç halamın-kaç amcamın-kaç dayımın olduğu, neye kızdığım neye sevindiğim, ne kadar alıngan olduğum, hangi espriye en çok güldüğüm, kaç dil bildiğim, ne mezunu olduğum, marifetim, mazeretim…… vs. vs. mi belirliyor benim kim olduğumu? Bunlara verdiğim cevaplar soruma yeterli bir cevap oluyor mu? Hayır! Aslında anladım ki ben, kim olduğumu ortaya çıkaracak soruları bile doğru tesbit edememişim.

Son darbeyi indiren, memnuniyet duyguları ile yaşadığım hayatı kendisine adadığımı iddia ettiğim Rabbim ile ne zaman birlikte olduğum sorusu idi. Önce bunun delillerini aradım. Bir Müslüman ne zaman Rabbiyle baş başa kalmak fırsatını elde eder. Tabi önce namazlarla: günde beş vakit. Eğer münkünse nafilelerle, teravihler bulunmaz fırsat. Kur’an okurken veya herhangi bir ibadeti ifa ederken. Bunlar mecburi beraberlikler. Gerçi kul aklı şunda bunda olduğu sürece bu buluşmalara katılamaz ama Allah Teala Hz. her namazda her oruçta her hayırda kulunun yanı başındadır. Ruhu kaçmış ibadetlerimizle biz bu randevulara, canı ile değil cismi ile katılmışlar arasına giriyoruz. Ama yine de orada bulunduğumuz, bu ibadetlere güç bulabildiğimiz için nasipdar oluruz inşallah.


Bir de zikir ve tefekkür vakitleri var. Büyük bereket ve feyz kaynağı bu zamanlarda da Rabbimizle baş başa kalma şansımız var. Ancak cehennem korkusu ve cennet arzusu Allah sevgisini perdelemezse! Dökülen gözyaşı hasret acısı, kavuşma heyecanı ve arzusu ile dolu olursa. Yoksa Allah ile muamelesi bu defa da ahret pazarlığına dönmüş, kendi halini arzdan başka kelam bilmeyen, sade dünya nimeti-ahiret mükafatı isteyen müddediler arasına gireriz. Beli (evet manasına) ! Geniş hazineler, sonsuz cömertlik ve merhamet sahibi Allah, isteklerimizi bahşeder!

***
Ramazan ayının adıyla bütünleşmiş en kıymetli ibadeti, en kıymetli günlere tahsis edilmiş ibadeti İTİKÂF ‘tır. Ramazanın şu son on gününe girdiğimiz sıralarda, camiler, tenha köşelerde kalmış mescidler on günlük misafirlerini ağırlar. Onlar olanca gönül heyecanıyla camileri nurlandırırlar. Kendini bilip Rabbine ermek isteyenler itikâfa koşarlar.

Der ki büyükler “kişinin kıymeti Rabbiyle irtibatı kadardır”. İşte bu irtibatı, yani insanın kendiyle ve Rabbiyle irtibatını artıracak çok önemli bir fırsat Ramazanın son günlerine saklanmış. Çok kıymetli pek değerli mükafatlara ermek gayretiyle, kadir gecesini arayan Müslümanlar aynı zamanda halvetin tadına doyum olmaz yalnızlığına da giriverirler. Her giren önce kendiyle sonra nefsiyle mücadele eder, bu cengi atlatanlar Rabbi ile halvet olmanın lezzetine kapılır, hayatın akan seyrine aldırmaz olurlar. Ne haller görüp, ne mertebeler geçerler, dilden Allah kelamı, kalpten huzur neşesi eksilmez. Oruçla gücü tükenmiş nefis tuzsuz çorba, kuru ekmek ve üzüm kurusuna talim edince, uzun tırnaklı ellerini ruhun yakasından çekip kendi derdine düşer. Şekil alma kıvamına gelince akıl komutanı ve ruh sultanının elinde “Müslüman” kalıbına dökülüverir.

Kimse kimsenin haline bakmaz, zira “hal” denilen başkasınınki değil, kendi yaşadığı, gördüğü ve hissettiğidir. İtikâfta marifet, el’de olana değil elde olana kanaat etmektir. Bunu bilen ve öğrenen kendi nasibince Rabbin huzurunda bulunur, bahşedilene kanat ederse daha fazlasına yol bulur. Dünya bineği, beden azası dil ile değil ruh dili ile konuşmayı adet edinip kelamı keserler. Dil susunca gönül söyler. Kalp, zikr-i-illallah ile hayat bulur. Hayat bulan kalp ebediyet suyundan içer. Orada gören gözler ve işiten kulaklar için birer mana sofrası açılır, her sofranın başında İlahi lutuflara gönül açanlar ile Kerem Sahibi bulunur.

Aşkla aramasını, ısrarla-edeple istemesini, şevkle öğrenmesini, mahrumiyete edeple-kanaatle katlanmasını, lutfu “az” demeden hazmetmesini bilenler nice keşfedilmemiş kapılardan geçer. Ne havuzlardan içer, ne hazineler bulurlar da buldum, içtim, geçtim, tattım demezler. İstemeyen aramayı bilemez, bilmeyene bulmak nasip olmaz. Onlara ancak, hayaliyle avundukları vuslatın, gören ve bilenlerinin dilinden hikayelerini nakletmek düşer.
On gün bitip Huzur misafirliği tükenince dar-ı dünya aşinalıktan yabancılık mertebesine iner. Hayal aleminden gerçek aleme geçenlerde görülen sarhoşluk onları da kaplar. Hayal sandıkları gerçeği devam ettirmek için didinirler bir zaman. Otururken kalkar, yürürken durur, konuşurken susarlar ansızın. Ait olmadıkları bir dünyadan, kısa bir an tadıp kesildikleri aleme can atarlar. Vuslat hediyesi tükenmiş, hasret ateşinin yakıcı, acıtan-kavuran ama pişiren kederine düşmüşlerdir. Her baktıkları yerde sevgilinin cemalini seyredenlerdeki dalgınlık kuşatır onları. Uzun uzun susar, her an, işitecekleri o latif nidayı beklerler. Her konuşanı O söyler, her fiili O işler zannederler. Aslında bizim “zan” dediğimizi onlar bizzat bilirler.

*****
Ne mutlu itikâf vakti geldi. Erkekler camilerde hanımlar evlerinde, buldukları her fırsat ve tenha yerde Allahın huzuruna koşacaklar. Sözün, yemeğin, insanlarla bir arada bulunmanın fazlasından sıyrılıp, gönül ve bedenleriyle tam bir ibadet haline bürünecekler. Yeteriyle değil çoğuyla iştigal edip, namaz kılıp, zikir ve tefekkür ile meşgul olup arınacaklar. Ramazan asıl faydasını bu günlerde gösterecek. Bir aylık eğitim kampının semeresi ve uygulaması on gün içinde yapılacak.
İyice pekişen terbiye ve eğitim metodları, hiç unutulmayacak biçimde hayatlara kazınacak. Öyle ki kimse bundan sonra eski günahlı ve bol kusurlu haline geri dönmeyecek. Bu itikâf günleri kadın erkek, evde-mescidde, işde-atölyede demeden hepimizin iştirak edeceği günler olmalı ki, bir senelik yanlışlıklardan bir seneliğine kurtulalım. Hakiki, hisli, ibadetli-taatli, tatlı dilli, hayır sözlü, diğergâm Müslümanlar olma eğitimi olan oruç ayı Ramazan son bir gayretle hayatımızı kuşatsın.
Serpil ÖZCAN
__________________
[Linkler Ziyaretçilere Kapalıdır.Giriş Yap Veya Üye Olmak için TIKLAYIN...]
Alıntı ile Cevapla

Konu Sahibi KardelenGül 'in açmış olduğu son Konular Aşağıda Listelenmiştir
Konu Forum Son Mesaj Yazan Cevaplar Okunma Son Mesaj Tarihi
Ufka Yolculuk 5. Bilgi ve Kültür Yarışması Yarışmalar/ Bilgi Yarışmaları Mihrinaz 4 1430 24 Aralık 2016 20:19
Ramazan ve Kadir gecesi Oruç-Ramazan su damlası 3 1160 28Haziran 2016 10:51
Abdest ve namazın tıbbî faydaları Namaz-Abdest-Teyemmüm Esma_Nur 1 1028 27Haziran 2016 15:11
Neredesin ey nezaket Adap-Edep-Ahlak KardelenGül 0 1164 27Haziran 2016 15:09
Allah güzeldir, güzelliği sever Adap-Edep-Ahlak KardelenGül 0 1048 27Haziran 2016 15:08

Cevapla


Konuyu Toplam 1 Kişi okuyor. (0 Üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler
Konuyu değerlendir
Konuyu değerlendir:

Benzer Konular
Konu Başlıkları Konuyu Başlatan

Medineweb Ana Kategoriler

Cevaplar Son Mesajlar
Ramazan orucu için Ramazanın her günü ayrı niyet etmeli miyiz? Günün niyetini ne zama KuM TaNeSi Oruç-Ramazan 2 04 Mayıs 2021 10:12
Ramazanın Sonu menemenli Oruç-Ramazan 1 21 Mayıs 2019 23:44
İtikâf KardelenGül Oruç-Ramazan 4 03Haziran 2018 23:07
İtikaf Nedir, Nasıl Yapılır ? nurşen35 Oruç-Ramazan 0 16 Temmuz 2014 15:15
Ramazanın Son On Günü İtikâf Zamanıdır.. Belgin Oruç-Ramazan 2 10 Ağustos 2012 11:18

Bir Ayet Bir Hadis Bir Söz | www.kaabalive.net Bir Ayet Bir Hadis Bir Söz | www.medineweb.net Yeni Sayfa 1
.::.Bir Ayet-Kerime .::. .::.Bir Hadis-i Şerif .::. .::.Bir Vecize .::.
     

Medineweb Sosyal Medya Gruplarımız:  Medineweb   Medineweb   Medineweb   Medineweb   www.alemdarhost.com sunucularını Kullanıyoruz.



1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257 258 259 260 261 262 263 264 265 266 267 268 269 270 271 272 273 274 275 276 277 278 279 280 281 282 283 284 285 286 287 288 289 290 291