[su damlası]

^ Tut Yüreğimden Dolunay ^

Tut elimden dolunay, dönmek istiyorum dünyanın etrafında..
oradan yeryüzü nasıl görünür bilmek istiyorum..
Bir dürbün alıp elime, insanları seyredeceğim kucağında..
Hangileri sevgi dağıtıyor etrafına ve hangileri karamsarlık çıkmazının eteklerinde..
Oradan daha iyi görünür eminim.
Habersizce şöyle bir baksak kızmazlar değil mi?...
Hem tam olanlara, hem noksanlara…
Kusurları dahi görmek istiyorum çünkü; dua etmek istiyorum herkese..
Settar ve Gaffar olan Rabbimden tüm kusurların affını, tamirini dileyeceğim dünyanın etrafını dönerken.
Tam da seyre dalmışken, belki seni seyredenlerle göz göze geleceğim..
Senin ışığına uzanmış gözlere selam vereceğim..
Hem el de sallarım gökyüzünden..
Onların da varsa bir teleskopu, görürler belki beni..
Sen hilal olduğunda, karanlık topraklarına doğru koşup dünyadan gelen ışıkları daha iyi görmeye çalışacağım..
Bu gece de tut elimden dolunay..
Tefekkür bineğine atlayıp geliyorum yanına..
Ellerimden tut ve kısa bir müddetliğine bile olsa dünyaya “düşmeden” orada kalmama yardım et..
Senin oradan her şey görünüyordur.
Ama neler olup bittiğini seçemiyorsan ben sana anlatmaya çalışırım hal dilimce..
Sevenleri, sevmeyenleri..
Günleri zindan edenleri, çiçek toplayan çocukları, şekeri elinden alınmış olanları, uçurtması dalda kalanları..
Kelebek avcılarını, yağmur aşıklarını, gülleri, gülistanları, dostları, insanı…
Tüm bu kalabalık ve karmaşa arasında dopdolu yüreğiyle oradan oraya koşanları.. Seni sevenleri ve hatta sana şiir yazanları da..
Ve senin gibi görevinde sadık, aynı yörüngeden aynı kaynaktan ışık saçanları..
Ben sana anlatırım, sen sakın merak edip aşağı inme…
Sen orada çok güzelsin..
Işığı güzel ay, dolunay..
Dön sevgiye, dön Rabbine, hep bu yörüngede, dön dolunay!...

Rabia Nazik Kaya