[su damlası]

Düşümde Sen, Gönlümde Sen

Aşık yanım..
-Kalp ağrım..
-Sancıyan yarım..
-Gizli yaram.. ​
Sana dair kimbilir kaçıncı sayıklayışım..
Kaçıncı iç çekişim…
Ve kaçıncı kaçıklığım… ​
Avuçlarıma hapsolmuş harflerimi kaçıncı sıkışım..
Gözyaşlarımın değdiği kaçıncı üç noktalı cümlelerimin acıyışı..
Sayfamın tenine değen kalemimin kaçıncı kırılışı.. ​
Ellerimin arasında can bulan şakaklarımın kaçıncı atışı..
Ve kaçıncı ağrışı düşlerimin…
Akla ziyan hallerimin kaçıncı halsiz kalışı… ​
Bir bilsen sevgili…
Ah bir bilsen… ​
Sahi?
Seni bu denli özlerken,dindirebilir misin acılarımı?
Sarabilir misin kanayan yaramı? ​
-Aklıma SEN düşünce… ​
Dilimde ıslanan sana dair biriktirdiklerim susar olur..
Seni anlatamayan harflerim utanır karşında..
Katleder gözyaşım seni yazamayan mürekkebi..
Anlatamadığım,yaşayamadığım otuzuncu harfim… ​
Sahi?
Damarlarımda dolaşan sen,akabilir misin mürekkebe karışıp?
Sen kokan sayfadan, silebilir misin suretini ? ​
.
.
. ​
-Yüreğime SEN değince… ​
Telaşlarım çocukluğuma karışır..
Bir serçe ürkekliğiyle ürperirim..
Titreyen dudaklarım parmaklarımda asılı kalır..
Üşür avuçlarım,yalnızlığımın elini tutar.. ​
Sahi? ​
.
.
.
-Düşüme SEN düşünce… ​
Gözlerinde tutuklu kalır yüreğim..
İçinde “sen” olmayan düşümü düşürürüm düşümden..
Prangaya vurulmuş ayaklarımı sürüklerim peşinden..
Ömrümü ömrüne katarım her bir adımda.. ​
Sahi? ​
Yüreğime vurduğun kelepçeyi çözebilir misin?
Sensizliğin esaret olduğunu bile bile,salıverir misin beni?
.
Dert yanışım…
-Dağılışım…
-Savruluşum..
-Ve biraz da aldanışım… ​
Adına “aşk” dedim..
Aşk’a geldim sevgili..
Yani sana… ​
Bir bilsen…
Ne denli sevildiğini ve özlendiğini ah bir bilsen Sevgili… ​
Sahi? ​
[...]